Strikkefastheit: 22 masker på pinne 3-4. 290 m/100 g. 

Vaiden me har farga med har me dyrka sjølv i Siri sin kjøkkenhage i Vik.                                                                                                  Planten lagar ein bladrosett fyrste året og det er desse blada me fargar med. Vaid har ikkje so mykje fargepigment som Indigo, so sjølv om dette er bad nr. 2 i gryta vart det ein lys blågrå farge som ikkje var heilt jamn. Me har difor farga partiet på nytt med Indigo.

VAID

"Isatis tinctoria"

Planteslekta Isatis inneheld fleire artar av eittårige, toårige og fleirårige urter, og har sin utbreiing gjennom Europa og Sentral-Asia.  Vaid er kjend som "Nordens indigo" eller "vikingblå", ein fargeplante som gir ein blåfarge lik den ein får fra indigoplanter. Under utgraving av Osebergfunnet fann ein ei lita øskje med blad og frø av vaid. Vaid vart dyrka til tekstilfarging over hele Europa, og særleg i Tyskland utvikla dette seg til ein eigen industri i middelalderen. I Austen er urten også viktig som ein medisinplante.

INDIGO

"Indigofera tinctoria"

Indigoplanten veks i Asia og har vore ei svært eksklusiv handelsvare. Fargestoffet er ikkje løyseleg med vatn og farginga krev difor ein spesiell prosess for å frigjera fargen. Indigofarging er veldig spennande! Garnet vert dyppa nokre minutt i gryta og er grønt når ein tek det opp, men endrar seg på sekundar til blått i kontakt med oksygen. Ein kan dyppa fleire gonger for å få mørkare blåfarge. 

NB! Indigofargen legg seg rundt ullfibrane og ein kan difor oppleva tørrsmitting når ein strikkar. Då vert ein litt blå på fingrane, likeeins som ei dongeribukse kan avgi blåfarge på td. ein lys sofa.